Na poddaszu domu, gdzie pachniało jeszcze suszonymi jabłkami i ziołami, siedziało dwoje dzieci. Starszy – Mateuszek – i jego młodsza siostrzyczka – Lenka. Oboje wpatrywali się w okno, po którym...

Był sobie w Polsce pewien piesek – niewielki, czarny, z białymi łatkami. Życie nie zawsze go rozpieszczało. Kiedyś miał złamaną łapkę, a ludzie omijali go obojętnie. Aż któregoś dnia...

W spokojnej, zielonej okolicy mieszkał piesek o imieniu Czaruś. Był niezwykły – wyglądał jak miniaturowy labrador: miał krótki pyszczek, lśniące futerko i uśmiech, który od razu poprawiał...

W ogrodzie za domem mieszkała wesoła wiewiórka. Miała rude futerko, puszysty ogon i nazywała się Fisia. Skakała po drzewach jak akrobatka i chowała orzeszki w dziuplach i pod liśćmi.

Kiko Riko był psem z charakterem. Małym, z zawadiackimi uszkami, lekko przekrzywionym ogonkiem i spojrzeniem, które mówiło: „Ja tu rządzę”. Mieszkał na co dzień w słonecznej Kalifornii...

W pewnym spokojnym domu na przedmieściach mieszkał sobie pies o imieniu Fafik. Był to kudłaty labradoodle – ani za duży, ani za mały, o miękkim futrze i radosnym spojrzeniu.

Na końcu wioski, gdzie śnieg nie topnieje nawet w lipcu, mieszkał pies haski o imieniu Hassi. Hassi był nie tylko piękny (sierść jak śnieżna wata i oczy jak niebo w styczniu), ale też… niezły psotnik!

Dawno, dawno temu, w małym miasteczku zwanym Kocim Brodem, mieszkał kot o imieniu Klakier. Klakier był zupełnie zwyczajnym kotem: miał pręgowany ogon, białe wąsy i miękkie futerko.

Natan siedział na strychu u dziadka, przeglądając stare mapy i książki. Nagle jego wzrok przyciągnęła pożółkła kartka z dziwnym znakiem przypominającym wąską dolinę otoczoną górami.

Emilka miała jedenaście lat, jasne włosy splecione w dwa warkocze i ogromną wyobraźnię. Mieszkała na skraju miasteczka, tuż przy lesie, z mamą, tatą i... wyjątkowym psem.

Na końcu wsi, tam gdzie kończy się droga, a zaczynają pastwiska i góry, mieszkał mały piesek imieniem Kajtek. Miał czarną sierść, bystre oczka i zawsze zawiązaną czerwoną chustę na szyi – jak prawdziwy poszukiwacz przygód.

Wśród zielonej, szumiącej łąki, stał sobie Domek Tadzik. Miał czerwone ceglane policzki, czarne gumiaczki z fundamentów i elegancką, szarą czapkę z dachówek. Na twarzy miał duże, szerokie oczy z szyb, którymi codziennie wypatrywał przygód.

Był sobie letni, słoneczny poranek — taki, że powietrze pachniało słońcem, trawą i wakacjami. Mała Hania, która miała zaledwie cztery lata i wielkie marzenie o zostaniu syrenką, włożyła różowy kapelusik i sandałki, i razem z mamą oraz ogromnym, kudłatym psem poszła nad jezioro.

W pewnym spokojnym ogrodzie, gdzie wiatr szumiał jak kołysanka, a ptaszki śpiewały jak radio w niedzielny poranek, żył sobie Borys — terrier walijski znany w całej okolicy z jednego talentu.

W pewnym słonecznym miasteczku nad morzem, tuż obok budynku z napisem "Policia Local", rządziła… nie, nie pan policjant… tylko mewa! Nazywała się Majka i codziennie rano, o ósmej zero-zero, stawała na środku skrzyżowania i zaczynała swoją służbę

W niewielkiej wiosce o nazwie Ciche Łąki mieszkał 11-letni Marek Gengarek, przez przyjaciół znany jako Gengar. Miał on uroczego i niezwykle sprytnego psa o imieniu Bąbel, który był rasy foxterier. Bąbel miał zawsze mnóstwo energii, a jego głównym celem było ciągłe wpędzanie Marka i reszty dzieciaków w różne zwariowane sytuacje.

Pewnego słonecznego popołudnia, Agatka wybrała się z tatą na spacer do parku. Dziewczynka miała na sobie kolorową sukienkę, a na głowie jej złociła się mała czerwona kokarda. Park był pełen ptasiego śpiewu, a listki drzew szumiały lekko, kołysane ciepłym wiatrem. Agatka wesoło podskakiwała, trzymając tatę za rękę, gdy nagle zauważyła coś białego pomiędzy krzewami.

Pewnego razu, w małym miasteczku, gdzie wszyscy mieszkańcy cieszyli się spokojem i ciszą, mieszkał sobie Terrier walijski o imieniu Tofik. Tofik był psem pełnym energii i uwielbiał szczekać. Każdego wieczoru, kiedy tylko robiło się ciemno, Tofik czuł, że musi się podzielić swoimi myślami ze światem.

W pewnym malowniczym mieście żyła niezwykła rodzina kun, która znalazła swój dom w najbardziej nietypowym miejscu – w komorze silnika samochodu. Mieszkali tam: tata Kuno, mama Kunia oraz ich troje dzieci: Kunek, Kunka i najmłodsza Kuniątko. Każdego ranka, kiedy właściciel samochodu, pan Marek, szykował się do pracy, rodzina Kun opuszczała swoje schronienie, zanim silnik zaczynał się rozgrzewać...