Pewnego słonecznego poranka dwa przyjacielskie koty – Leo i Mia – wyskoczyły z pociągu na Dworcu Centralnym w Warszawie. Mia miała na szyi kolorową mapę, a Leo – plecak pełen przysmaków i… lornetkę, bo chciał wypatrzeć wszystko, co tylko się da!

Dawno, dawno temu, w małym miasteczku zwanym Kocim Brodem, mieszkał kot o imieniu Klakier. Klakier był zupełnie zwyczajnym kotem: miał pręgowany ogon, białe wąsy i miękkie futerko.

W odległym królestwie, gdzie kwiaty w ogrodach kwitły nawet zimą, a ptaki śpiewały najpiękniejsze melodie, mieszkała księżniczka Sandra. Miała swój biały pałacyk z wieżyczką i ogrodem pełnym róż.

Franek i Tomasz byli braćmi. Tomasz – starszy, poważniejszy, dbał o swój wygląd i marzył o romantycznych randkach. Franek – młodszy, sprytny i zawsze gotowy na nowy psikus.

Na końcu wsi, tam gdzie kończy się droga, a zaczynają pastwiska i góry, mieszkał mały piesek imieniem Kajtek. Miał czarną sierść, bystre oczka i zawsze zawiązaną czerwoną chustę na szyi – jak prawdziwy poszukiwacz przygód.

Gdzieś bardzo daleko, za milionem gwiazd i kilkoma dziurami w kosmosie, żyła sobie wesoła gromadka małych ufoludków.

W pewnym spokojnym domu na przedmieściach mieszkał sobie pies o imieniu Fafik. Był to kudłaty labradoodle – ani za duży, ani za mały, o miękkim futrze i radosnym spojrzeniu.

Natan siedział na strychu u dziadka, przeglądając stare mapy i książki. Nagle jego wzrok przyciągnęła pożółkła kartka z dziwnym znakiem przypominającym wąską dolinę otoczoną górami.