W pewnym cichym mieszkaniu na trzecim piętrze żyły sobie dwa koty: Puszek, znany specjalista od drzemek strategicznych, oraz Feluś, wielki myśliciel i samozwańczy profesor od spraw...

Na cichym wybrzeżu, gdzie błękitne fale kołysały się powoli, stał stary żaglowiec. Od dawna nikt nim nie pływał, więc zdążył trochę zardzewieć i potrzebował solidnej naprawy.

W spokojnej, zielonej okolicy mieszkał piesek o imieniu Czaruś. Był niezwykły – wyglądał jak miniaturowy labrador: miał krótki pyszczek, lśniące futerko i uśmiech, który od razu poprawiał...

Na końcu wioski, gdzie śnieg nie topnieje nawet w lipcu, mieszkał pies haski o imieniu Hassi. Hassi był nie tylko piękny (sierść jak śnieżna wata i oczy jak niebo w styczniu), ale też… niezły psotnik!

Dawno, dawno temu, w małym miasteczku zwanym Kocim Brodem, mieszkał kot o imieniu Klakier. Klakier był zupełnie zwyczajnym kotem: miał pręgowany ogon, białe wąsy i miękkie futerko.

W luksusowym apartamencie na piętnastym piętrze nowoczesnego wieżowca mieszkał Pan Doktor Jerzy – chirurg z tak wielką sławą, że nawet jego rośliny doniczkowe miały prywatne ubezpieczenie zdrowotne.

Za kuchenną szafką, tuż obok lodówki, mieszkała mała myszka imieniem Marlenka. Jej dom nie był zwykłą dziurą w ścianie – to był najbardziej pomysłowy apartament w całym domu.

Dawno, dawno temu — a dokładnie w zeszły wtorek — w pewnym zielonym zagajniku mieszkał Królik Przemek. Ale nie był to zwykły królik. O nie! Przemek miał jedno marzenie: zostać pilotem samolotów pasażerskich.

Pewnego ranka, dokładnie o 6:42, w pokoju trzynastoletniej Poli rozległ się PIP PIP PIP! – jej budzik w telefonie. Pola była bardzo śpiąca. Tak bardzo, że nawet nie otwierając oczu, zaczęła w półśnie macać po szafce nocnej. Trafiła na telefon, ale zamiast go wyłączyć… 

Franek i Tomasz byli braćmi. Tomasz – starszy, poważniejszy, dbał o swój wygląd i marzył o romantycznych randkach. Franek – młodszy, sprytny i zawsze gotowy na nowy psikus.

W pewnym spokojnym ogrodzie, gdzie wiatr szumiał jak kołysanka, a ptaszki śpiewały jak radio w niedzielny poranek, żył sobie Borys — terrier walijski znany w całej okolicy z jednego talentu.

W pewnym słonecznym miasteczku nad morzem, tuż obok budynku z napisem "Policia Local", rządziła… nie, nie pan policjant… tylko mewa! Nazywała się Majka i codziennie rano, o ósmej zero-zero, stawała na środku skrzyżowania i zaczynała swoją służbę

Pewnego słonecznego poranka w małym miasteczku żył sobie kot o imieniu Kłębuszek. Był to kot niezwykle ciekawski, a jego ulubionym zajęciem było wciskanie się w najmniejsze zakamarki, jakie tylko znalazł. Pewnego dnia odkrył coś nowego – komorę silnika w samochodzie!

W głębi dzikiej dżungli, gdzie drzewa sięgają nieba, a liany oplatają wszystko niczym gigantyczne wstążki, żyła sobie gromada wesołych koczkodanów. Koczkodany były znane z tego, że były najsprytniejszymi i najbardziej rozbrykanymi stworzeniami w całej dżungli. Ale co ważniejsze — miały niezwykłe poczucie humoru!

Dawno, dawno temu, w małej wiosce, żył sobie rolnik o imieniu Janek. Miał małą farmę, na której hodował kury. Codziennie rano otwierał kurnik i zbierał świeże jajka, które sprzedawał na targu. Z tego zarabiał na życie, opłacał rachunki i kupował ziarno dla swoich kur.

Pewnego razu, w małym miasteczku, gdzie wszyscy mieszkańcy cieszyli się spokojem i ciszą, mieszkał sobie Terrier walijski o imieniu Tofik. Tofik był psem pełnym energii i uwielbiał szczekać. Każdego wieczoru, kiedy tylko robiło się ciemno, Tofik czuł, że musi się podzielić swoimi myślami ze światem.

W małej wiosce na skraju lasu, mieszkał zły kogut o imieniu Rafał. Rafał był najwredniejszym kogutem, jakiego kiedykolwiek widzieli ludzie w tej wiosce. Atakował wszystkich: kury, kaczki, a nawet dzieci, które przychodziły po jajka. Kogut był wielki, miał ostre pazury i kolorowe, błyszczące pióra, które wyglądały bardzo groźnie.

W pewnej małej wiosce, ukrytej pośród zielonych wzgórz, mieszkał Krzysiek Wiercipętka. Krzysiek był znany w całej okolicy ze swojego nieposkromionego ducha i niezliczonych psot, które zawsze wywoływały uśmiech na twarzach mieszkańców. Był też nieustannie w ruchu – nigdy nie potrafił usiedzieć w jednym miejscu dłużej niż chwilę.

W małym, spokojnym miasteczku, mieszkał sobie Kotek o imieniu Mruczek. Mruczek był niezwykle sprytny i zwinny, ale miał też wielką słabość – nie mógł oprzeć się widokowi świeżych szyneczki i kiełbasek.