Na cichym wybrzeżu, gdzie błękitne fale kołysały się powoli, stał stary żaglowiec. Od dawna nikt nim nie pływał, więc zdążył trochę zardzewieć i potrzebował solidnej naprawy.

W odległym królestwie, gdzie kwiaty w ogrodach kwitły nawet zimą, a ptaki śpiewały najpiękniejsze melodie, mieszkała księżniczka Sandra. Miała swój biały pałacyk z wieżyczką i ogrodem pełnym róż.

Za kuchenną szafką, tuż obok lodówki, mieszkała mała myszka imieniem Marlenka. Jej dom nie był zwykłą dziurą w ścianie – to był najbardziej pomysłowy apartament w całym domu.

Na końcu wsi, tam gdzie kończy się droga, a zaczynają pastwiska i góry, mieszkał mały piesek imieniem Kajtek. Miał czarną sierść, bystre oczka i zawsze zawiązaną czerwoną chustę na szyi – jak prawdziwy poszukiwacz przygód.

Za zielonym pagórkiem, tuż przy strumyku, mieszkały trzy zajączki: Kicuś, Tupcio i Łatek. Każdy z nich miał inną osobowość.

Na samym skraju szerokiego chodnika, tuż przy szarej kostce brukowej, wyrósł mały, zielony kiełek. Wiosenny deszczyk często go poił, a ziemia była jeszcze wilgotna i miękka.

Wśród zielonej, szumiącej łąki, stał sobie Domek Tadzik. Miał czerwone ceglane policzki, czarne gumiaczki z fundamentów i elegancką, szarą czapkę z dachówek. Na twarzy miał duże, szerokie oczy z szyb, którymi codziennie wypatrywał przygód.

W dolinie, gdzie płynęła szeroka rzeka, znajdowała się mała wioska. Ludzie żyli tam spokojnie, uprawiali pola, hodowali zwierzęta i cieszyli się ciszą. Rzeka dawała im wodę do picia i podlewania roślin, ale czasem bywała kapryśna. Gdy spadł większy deszcz, woda podnosiła się niebezpiecznie.